پریشب داشتم به حال خودم گریه میکردم.این چند روز فکرای احمقانه به سرم زد.به حدی احمقانه بود که هر که بخونه و بفهمه می گی پیشه یه مشاوره برو.نمی دونم ولی می خواستم خودم و بکشم.چه می دونم چرا انقدر احمقم.....چی کار کنم که دسته خودم نیست.یه کی نیست بگه اخه دردت چیه .دوات چیه.تو که انقدر کم غم و غصه داری می خوای این کارو بکنی وای به حال مشکلات بزرگت .اونوقت چی کار میکنی؟؟؟؟؟؟؟بالاخره هر کسی تو یه سنی یه دیونه بازی هایی میکنه که قسمت نشد و خودم و نگه داشتم.گاهی وقتا با خودم می گم بد بخت خیلی ها هستن الان که دوست دارن جای تو باشن.یه سقفی بالا سر شون باشه با وجود گرم پدر مادرشون . اونوقت تو ی ناشکر می خوای این کارای احمقانه رو بکنی؟؟؟؟؟؟یعنی انقدر ناتوانی در برار مشکلاتت.اخه یه کی نیست به تو بگه ماید دوستت فرار کرد چه گلی به سرش زدن که تویی که خودکشی می خوای بکنی برات بزنن؟؟؟راستی جریان مایده رو نگفتم انگار؟؟؟اره دوستم فرار کرد. 2 ماه پیش از خونه.یه عالمه براش حرف زدم که این کارو نکن .انگار که همه رو با دیوار زدم.چی بگم که محدود شد اون بدبختم.بیرون کم می رفت حالا همونم دیگه نمیره مگه با مامان و خواهرش و باباش.من عاشق مایده بودم .خیلی خوب بود.باهم گریه می کردیم شعر میگفتیم اما .......یکی اومد وبینمون خراب شد.مهتاب اومد و رابطه ی ما کم رنگ شد اما وقتی فرارکرد مهتاب خودشو نشون داد.مایده فهمید که من به فکرش بودم.مدرسه نیومدو تو خرداد می یومد و امتحان می داد.اومد پیشم و گفت بی معرفت شدی.بهش گفتم اون موقع که برات مرام و معرفت گذاشتم کجا بودی؟؟؟اون موقع که بهت احتیاج داشتم کجا بودی؟گفت اینا بهونس.چون من فرار کردم با هام حرف نمی زنی.گفتم تو با بقیه هیچ فرقی برام نداری .تو هم مثل همه ادمی ویه روز بهترین کسم بودی .حالا گفته تو تابستون شاید بهم زنگ بزنه .بیچاره 50 تا ضربه شلاق داره.25 بعد امتحانا قرار بود براش بزنن.ازش خبر ندارم.شاید زده باشن براش. یه دوست پسر داشت که با عث این کاراش شد.البته با خانوادشم مشکل داشت.دوست پسرش سعید ببخشید ولی خیلی کسافت و اشغال بود.شماره ی من وداشت و به من گفت که بیا با هم دوست شیم.منم گفتم برات متاسفم .تو یه روزی با مایده دوست بودی و بدبختش کردی ولی نمی زارم منم این طوری بشم.پسره با کله مدرسه دوست بوده.مایده رو خیلی زجر داد .می خواستم سعید وبه مایده بگم ولی گفتم بهتر تو امتحانا نگم.دوست نداشتم به درسش لطمه بخوره.اگه زنگ بزنه حتما بهش میگم.دیروز داشتم نامه ی دوستم حدیث که خود کشی کرده بود و زنده موند و می خوندم.                                                                                                                              به نام خدا                                                                                                                سلام...جون.امروز جمعست.طبق محاسبات من امروز باید روز تشعییع جنازم می بود ولی الان زندهم و سر حالم.حتما قسمت بوده که من فعلا زنده بمونم .حالا بی خیال مرگ و میر.خودت چه طوری؟خوبی؟ خوشی؟سلامتی؟خوب خدا رو شکر.من که زیاد خوب نیستم.دیروز خدایی خیلی روز گندی بود.اصلا نمی دونم چرا اون جوری شد؟به خدا هیچوقت شانس نداشتم.می دونی یه تصمیمی گرفتم.دیگه کلا بی خیال پیمان شم(دوست پسرش بود که با صد تا دختر بود و وقتی فهمید حدیث قاطی کرد)یعنی به هیچ وجه بهش فکر نکنم و زنگم نزنم.ممکنه فراموش کردنش خیلی سخت باشه ولی ممکنه.مامانم دیشب می گفت دوست پسر داشتن تو این زمونه کار دخترای امله تا عاقل.راست می گفت.به اونا که چیزی نمی شه فقط دخترای بدبختن که این وسط بیچاره میشن.دل بستن به پرنده غلط.یعنی به هیچ ادمی تو دنیا دل نبند که اشتباهه.می دونی یه کی میگه:دل دخترا مثل قبرستون می مونه هرکسی که بیاد و بره تا ابد توش می مونه.ولی برای پسرا مثل هتل 5 ستارست.هرکی هر وقت بخواد می یا د. هر وقت بخواد می ره.دقیقا همینه................................. دلم برای حدیث یه ذره شده.با این که اس ام اسی با هم می حرفیم ولی دیدن یه چیزه دیگس که من و اون محرومیم. حدیث یه دختر عاقل و خیلی فهمیده بود.درسشم خیلی خوب بود17.5 پایین تر نمی یاورد.من و اون 3 سال با هم بودیم.زندگیه دیگه .پیچ و خم داره.سوخت و ساز داره.ببخشید این پستم طولانی شد.دله دیگه.میگیره........ خدا به همه کمک کنه.خدایا دوست دارم وشکر به خاطر همه چیز و همه کس.ممنونم.ممنون.

11/3/87 دلم گرفته.اعصابم خورده.اخه ادم تا چه اندازه می تونه پرو و ...باشه؟؟؟از ادمایی که اینطورین بدم می یاد.چهارشنبه بود که داشتم تلویزیون میدیدم گفتم یه سر به تلم بزنم ببینم کسی چیزی نداده.ساعت 11:20 بود که دیدم یه میس دارم.تا دیدم تعجب کردم.حتی فکرشم نمی کردم.امیر حسین بود.اگه من جای اون بودم با اون حرفایی که زدم می رفتم و پشته سرم رو هم نگاه نمی کردم.به خدا خیلی رو می خواد.اول گفتم شاید اشتباهی شمارم و گرفته.اون روز خیلی بهش فحش دادم.خیلی عصبانی بودم.فرداش از طرفای خونشون زنگید و قطع کرد.دیگه فهمیدم که خودشه.دوست داشتم بهش زنگ میزدم و خودم و خالی می کردم.جمعه شد.11:50 ظهر بود که اس داد.ای قدیمی ای دوست گاه بی گاه لب پنجره ی خاطره ام می ایی.ای صمیمی ای خوب تو مرا یاد کنی یا نکنی من به یادت هستم.حالم داشت بهم می خورد.ادم چقدر میتونه درو وپرو باشه؟؟؟؟می خواستم بهش اس بدم بگم اره تو که می گفتی من ایمان ندارم .تو که ایمان داری چرا با من کافر میگردی؟کی بود که به من گفت دورو نباش کی بود که می گفت خودت و فرشته نشون نده؟؟کی بود که میگفت حالم ازت بهم میخوره بدم می یاد با تو هم کلام بشم دیگه اس نده؟؟؟اره همه اینا رو تو گفتی .تویی که جوابه اون همه خوبی هام و با این چرت و پرتات دادی.از هر کسی انتظار داشتم غیر از....می خواستم خودم و خالی کنم و همه رو بهش بگم ولی بعد پشیمون شدم.گفتم بهتره جوابشو ندم و حالشو بگیرم.ادم باید خیلی رو داشته باشه که بعد اون همه ...بازم بخواد حرف این چیزا رو بزنه.ازش بدم میاد.من که سپردمش دست خدا .فقط همین.

حالم بده .افتظاهم.دارم می میرم.ای کاش می مردم فقط از خدا می خوام من و ببره.خسته شدم به خدا.غمای خودم کمبود مال امیر حسین هم اضافه شد.بیخیال درس شدم .مریض شدم.حالم بده.حوصله ی دکتر اینا رو هم ندارم.به امیر حسین گفتم که من وقت می خوام.گفتم برام الان زوده.گفتم حوصله ی دوستی ندارم.واقعا هم کم اوردم.کم.دیگه نمی تونم.خسته شدم.اگه می شد می مردم.دردام کم می شد.دوست داشتم خودم و بکشم اماوقتی می شینم و فکر می کنم که مامانم اینا چه دردی می کشن منصرف میشم.جراتش و دارم اما دلم برای خانوادم می سوزه نه زنده بودنم یا نبودنم.به خدا کم اوردم.خسته شدم از این زندگی و ادماش.چرا خدا باید امیر حسین و سر راه من قرار می داد ؟خدا کم اوردم .خودت که اشکام و داری می بینی که می چکه.داری می بینی که فریاد می زنم.چرا من ونمی بری؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟به خدا دیونه شدم.از اون ور امیر حسین می گه نرودوست دارم .چی بگم.اه خسته ام.بریدم .بریدم.خدا ببین دارم می میرم .زجرم نده.من خودم هزار تا مشکل و درد و مرض دارم دیگه زیا دش نکن.اصلا یاد 2 ساعت قبل می یوفتم دیو نه می شم. بهش گفتم 2 سال وقت می خوام.گفتم بهتر دنبال کسه دیگه ای بگردی.گفت صبر می کنم .فقط گاهی زنگ بزنم.گفتم 3 ماه یه بار.گفت خیلی سخته .گفت مامانم وبابام ترکم کردن توهم که داری می ری.گفت روزای سختی دارم.گفتم فکر نکن.با دوستات برو بیرون.گفت امیر حسین(دوستش)زن داره.مجتبی هم که کار می کنه و نمی تونه.گفت سخته.گفت خدا کنه که فراموشم نکنی .خدا کنه که برگردی.خدا کنه.نمی دونم .خسته ام .مردن رو به این زندگی ترجیح میدم.خدا یا من و ببر یا یه کاری کن که امیر حسین....نمی دونم خودت کمک کن.نمی خوام احساسه تنهایی کنه ولی نمی تونم کمک کنم.من خودم در گیرم.نمی خوام به من عادت کنه.خدا خودت کمک کن.خودت.